StarCraft’owe przemyślenia

To może dziś zacznę od kawału (no dobra, jest stary, oklepany i nadwyrężony jak darmowy hotspot)

- Dlaczego odwołano konferencję programistów Delphi?

- Bo jeden z nich się rozchorował, a drugiemu głupio było być samemu.

Skąd kawał o Delphi w poście o StarCrafcie? A to jest już dłuższa historią, którą nieudolnie próbuje opowiedzieć. Zaczynając od Delphi – jest to flagowy język programowania naszego  Żółtego Kapłana (facet napisał duuużo książek w tym temacie) a jako że ostatnimi dniami grywam sobie z plagią w SC2 (w końcu plagia robi to lepiej odemnie…) o czymś trzeba gadać jak kopie mi dupę …

Żółta masakra i żółte (częściowo) skarpetki.

Jak zapewne nie wiecie, bo nic nie pisałem o tym ostatnio przypadł mi zaszczyt udziału w poprawce z jak to prowadzący nazwał “Wstępu do Podstaw Elementów Analizy Numerycznej”. Sam już nie jestem pewien, czy słyszeliście o prowadzącym, ale znany jest jako żółty kapłan głoszący żółtą biblię. Jednakże znany jest z faktu iż na zaliczeniach większość zna pytania, bo ten wrzucił je na swoją stronę dzień wcześniej. Jak możecie się domyślić tym razem tak się nie stało.

Świeć Panie nad ich duszą, aczkolwiek chyba zawarli pakt z Diabłem.

Naprawdę, czapki z głów przed kolesiami, którzy żyją z cięcia layoutów, dopasowywania tego całego badziewia tak żeby żyło dobrze we wszystkich przeglądarkach i tym podobnych problemów. Ostatnio zdarzyło mi się właśnie nad takim czymś siedzieć. Nowy layoucik na blog brata, złożyć do kupy HTML, trochę JavaScriptu i wsadź to w Bloggera. Oczywiście nie obyło się bez niespodzianek. Odziwo problemem nie jest mityczny IE6 a Google Chorme.

Orangutan jebany w dupę ostrym narzędziem …

Zapewne nierzadko zdarza się wam myśleć, że to co robicie nie ma totalnie sensu. Niezależnie czy jest to na zajęciach z analizy numerycznej, przeglądaniu demotów czy w zaciszu kibelka. W przypadku zajęć z reguły prowadzący jednak starają się wmówić wam, że to czy tamto wam się przyda jeśli nie w przyszłej pracy, to może na jakimś przedmiocie który zaskoczy was w kolejnych semestrach nauki czy choćby do zaliczenia przedmiotu. W dzisiejszym przypadku można się spodziewać, że prowadzący powiedział musicie to zrobić, ale mało tego dodał “nie wiem do czego wam się to przyda, ale musicie to mieć”.

Repozytoria i lokalne kopie…

Jakbyśmy tego nie unikali prędzej czy później przyjdzie nam pracować w grupie. Oczywiście pocieszającym jest fakt że nie będzie to scenariusz znany ze szkoły: grupa orangutanów (zwana czasem kolegami z klasy) nic nie robi a Ty musisz zrobić wszystko za nich. Nie to będzie prawdziwa praca, wy będziecie pisać kod, manager będzie wam co chwila zmieniał szyki a grafik będzie poprawiał interfejs tak że system będzie się wysypywał, o co będziecie oskarżać architekta systemu no bo przecież nie oddzielił wielką krechą modelu od widoku bo znowu szefowi tak się nie podobało ponieważ nie mógł tego zintegrować z nikomu niepotrzebną biblioteką którą napisał lata temu, a Ty ją dalej łatasz mimo że wszyscy byli by dużo szczęśliwsi bez niej.

Tu dochodzimy do miejsca w którym cały ten kod musi między wami wszystkimi krążyć no bo jakoś musisz dostawać nowe błędy.

Damn You, Woman!

Każdy wam powie że dobry pracownik to doświadczony pracownik, tak się składa, że w poszukiwaniu tego doświadczenia trafiłem do niewielkiej firemki zajmującej się aplikacjami internetowymi. Firemka nie za duża, może trochę przy mała, założona przez studenta przy inkubatorze więc pracują w niej głównie studenci.

Trzeba przyznać że szef znalazł mnie sam, gdyż poznaliśmy się przy pisaniu projektu gdzie widział że z webówką dobrze sobie radzę a że potrzebował programisty na tydzień temu stwierdziłem “why not”. Oczywiście prowadzi to do łatwo przewidywalnego końca – nominacji do największego życiowego błędu.

Aparat matematyczny czyli Państwo chyba pomylili kierunki.

Nadszedł ten czas kiedy trzeba wylać trochę łez nad tym, że informatyka to 99% matematyka i nikt z idących na informatykę nie raczy zdawać sobie z tego sprawy. Na początku zaznaczam, że będzie tu opis traumatycznych przeżyć i głównie nimi ten post jest dyktowany jako że źródło otwartych ran – wspaniałe kolokwium z Metod Probabilistycznych zakończyło się jakieś dwie godziny temu.

Myśl – jesteś lepszy od małpy

Ciągle gdzieś się słyszy że myślenie abstrakcyjne jest domeną człowieka (no dobra, zależy gdzie i kto słucha). Oczywiście nie jesteśmy jeszcze w stanie czytać myśli małpy, możemy jedynie analizować które zbiory synaps w mózgu się odpalają przy danej czynności – tak Belgijscy naukowcy stwierdzili że człowiekowi w przeciwieństwie do małpy odpalają synapsy we fragmencie mózgu zwanym przednim zakrętem nadbrzeżnym gdy używamy narzędzi prostych (a przynajmniej jest to pierwszy wynik w Google na ten temat …)

Było, nie było myślenie jest dobre, a jak twierdzą nieliczni: informatyk też jest człowiekiem, więc myśleć powinien. Jako że to nie jest poezja czy inny humanistyczny badziew, żeby stworzyć coś dobrego nie wystarczy sztachnąć jakichś prochów czy innych grzybków (zapewne kilkoro z was chciało by polemizować z tym stwierdzeniem przywołując Hydraulika Mariana uwalniającego Księżniczkę Brzoskwinkę zbierając grzybki – ale to nie programiści wymyślają grze fabułę (w produkcjach większych niż studenckie)).

Użyjcie mózgu, to nie boli!

Nie wiem czy to przez świątecznego lenia ludzie zapomnieli o tym że maja mózgi i że mogą ich używać czy po prostu zauważam to zastanawiając się jak miło by było wsadzić im w dupę tą wielką petardę którą właśnie huknęli za oknem prosto w ciemny otwór, żeby mniej takich bez mózgów było na świecie.

Apropo fajerwerków znacie jakiegoś Sylwestra (bo ja tylko tego kota z Sylwestra, który gonił biednego kanarka Tweety – skoro już wiem jak się go pisze…)? No bo żeby cały świat dostał kolejnego ataku kurwicy tylko dla jednego tyknięcia zegara to jednak spore przegięcie… przecież można by wtedy tak świętować każdą sekundę. Ludzie to tylko zegar, jakby Egipcjanie i potem po nich Grecy i Rzymianie inaczej definiowali czas nawet nie było by tej najmniej sensownej fety pod słońcem a właściwie nocą. Rozumiem wypić zdrowie Sylwestra jeśli jakiegoś znacie, ale tak to po chuj idziecie wystrzelić w powietrze tony fajerwerków tylko bardziej zachęcając mnie to rozłupania wam czaszki kamieniem?

Wracając do tematu

Zamknięcie roku i jakieś towarzyszące im szopki.

No i dzieje się, ludzie dostali kurwicy i latają jak poparzeni kupując więcej niż są w stanie unieść. To wszystko spowodowało większy niż oczekiwano 6% wzrost sprzedaży detalicznej i to już w listopadzie – a przecież ciągle mamy kryzys.

Co więcej zbliża się zamknięcie roku (akurat na nowy rok mam planowane wydania dwóch projektów) co znowu spowodowało obudzenie się Project Managerów z ręką w nocniku, którzy oczywiście uświadamiają nam że my “klepacze” się w zawartości tego nocnika tarzamy i powinniśmy popieprdzielać jak małe mróweczki. (note: ze względów historycznych w moim mniemaniu mrówka ma wydźwięk wysoce pejoratywny) Przekręcając cytat jakiegoś naćpanego ziomala – sam szatan schodzi na ziemię w postaci zbliżającej się sesji – co oznacza dla nas jeszcze więcej popierdalania – na dzień dzisiejszy naliczyłem jakieś 6 projektów do skończenia przez “święta”.

Jak możecie się domyślić przez ostanie dni byłem tak zdesperowany żeby nic nie robić, że aż powstał ten blog. Wy zapewne macie podobnie lub jesteście przymuszani do “przedświątecznego” sprzątania, gotowania i innych zbędnych czynności które są wykonywane tylko dlatego że na te ostatnie tygodnie roku cały świat dostaje wścieku dupy a ulice zalewają siwi brodacze w czerwonych płaszczykach nasyłani przez agencję reklamowe.

W ramach życzeń na świętowanie żniw marketów, agencji reklamowych i ogólnie podupadającej gospodarki, która zimą z pewnością by upadłą gdyby nie to pogańskie święto przykryte przez inne religie i otoczkę marketingową pewnego napoju gazowanego. Życzę wam wygodnych klawiatur, ogarniętych Project Managerów, żeby zmiany w projektach nie wymagały od was pisania tych samych funkcjonalności po siedem razy od nowa i smacznych pierogów (tak, przyznaje się uwielbiam pierogi).